อยากจะบอกกับตัวเอง ให้พยายามทบทวนตัวเองและอย่าหลงไปกับโลกที่วุ่นวายนี้...
อาจจะเป็นเพราะเธอมัวแต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน ไปนุ่นมานี่ ไม่ได้ใช้เวลาส่วนตัวเท่าที่ควร เลยไม่ได้คิดทบทวนชีวิตแบบที่ทำบ่อย ๆ เมื่อก่อน แต่ไม่เป็นไร ก็ใช้เวลาตอนนี้ที่มีอยู่ละกัน 💚
ฉันยอมรับว่าในช่วงหลังนี้ ฉันเริ่มกลมกลืนไปกับสังคมมากขึ้น มีความกังวลบางอย่างในชีวิตเหมือน ๆ กับคนอื่น และนั่นมีส่วนทำให้ฉันตัดสินใจไม่ซื้อโดเมนเว็บไซต์ namediary.co ต่อ เพราะไม่คุ้มค่าในแง่รายได้จากการเขียน blog ซึ่งปกติ mindset ของฉันคือทำอะไรด้วยความต้องการของตัวเองโดยไม่สนเรื่องเงิน เมื่ออยากลองอะไรก็จะทำเลย มันเลยทำให้ฉันไม่เคยคิดเรื่องผลตอบแทนที่จะได้รับ ทำด้วยใจล้วน ๆ แต่ในตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปจริง ๆ ฉันมีความระวังในการใช้เงินมากขึ้น มีความคิดเรื่องกำไรขาดทุน คอยคำนวณการใช้จ่าย ฉันเริ่มคิดว่าควรจะประหยัดบ้าง ในเรื่องนี้ก็เป็นข้อดีอยู่นะ ฉันอาจจะโตขึ้นและมีความรอบคอบมากขึ้น (?)
นอกจากนี้ ฉันสังเกตว่าตัวเองมีความต้องการจะประสบความสำเร็จในชีวิต อยากได้อยากมีมากขึ้น ต้องการความก้าวหน้าทางหน้าที่การงานและฐานะทางการเงิน มีความรู้สึกไม่พอใจกับสิ่งที่มีอยู่ มีความรู้สึกว่าความสุขมันต้องใช้เงิน อยากทำอะไรมากกว่านี้ เพื่อจะได้รับการยอมรับ มีตัวตนในสังคม และได้รับความมั่งคั่ง ไม่อยากลดคุณภาพชีวิตของตัวเองในอนาคต เลยอยากหาเงินให้ได้มาก ๆ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ดูมีความสุขได้ง่าย ๆ ซึ่งมันทำให้เธอไม่สดใสแบบที่เคยเป็นเลย มันแสดงออกมาเป็นความกังวล ความกลัว กลายเป็นคนที่ realistic มากเกินไป ขาดจินตนาการในจิตใจ มองข้ามสิ่งเล็ก ๆ ในชีวิต
และเมื่อกี้ฉันก็นึกอะไรขึ้นมาได้...
ต้องท้าวความก่อนว่าฉันมีอีกอาชีพหนึ่งคือเป็นครูสอนเปียโน ส่วนใหญ่จะสอนเด็กเล็ก อายุประมาณ 3 - 5 ขวบ ซึ่งแน่นอนว่าเด็ก ๆ มีส่วนช่วยให้ฉันอยากจะกลับมาเป็นฉันคนเดิม (แบบตอนเด็ก ๆ ไง) ☺❤
การทำงานกับเด็ก ทำให้ฉันยิ้มได้ตลอดชั่วโมงจริง ๆ และเป็นรอยยิ้มที่จริงใจมาก ฉันไม่เคยต้องมีคำถามในใจกับเด็ก ๆ เลย เพราะพวกเขาเป็นธรรมชาติ และน่ารักมาก ๆ
มีเด็กคนหนึ่งชี้ไปที่ผนังห้องเรียน และพูดว่าหนูเห็นดอกไม้ตรงนั้นสวยมากเลย เต็มห้องเลย สีชมพู สีฟ้า... ตรงโน้นก็มีนะ ครูเห็นไหม บอกเลยความรู้สึกแรกคือก็ไม่เห็นมีอะไรเลย ซึ่งนี่ทำให้ฉันรู้สึกผิดหวังในตัวเองเป็นอย่างมาก ฉันรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงภายในตัวฉัน...ในทางที่ไม่ได้พัฒนาขึ้นเลยทางจิตใจ
ต้องขอบคุณเหตุการณ์นี้ที่ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกอะไรมากขึ้น และพยายามจะไม่เป็นผู้ใหญ่ที่ตัวเองในตอนเด็กไม่อยากเป็น
ขอบคุณน้อง Irxx มาก ๆ เลยค่ะ 💓
.
.
.
มันเคยมีเหตุการณ์ตอนเด็กที่ฉันยังจำได้จนถึงวันนี้ ในวันที่ฝนตก หลังจากดูการ์ตูนเรื่อง Little Mermaid เสร็จ พี่สาวและฉันเคยเห็นปูสีแดง หน้าตาเหมือน Sebastian มาก ๆ แบบสีแดงสดเลย เดินอยู่บริเวณหน้ารั้วบ้าน ตอนนั้นคุณยายก็อยู่ด้วยนะ ลืมเลยว่าผู้ใหญ่จะเห็นเหมือนกันไหม...
