อย่าหนีเลย เผชิญหน้ากับมันสิ

ช่วงนี้กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง หลาย ๆ ครั้ง รู้สึกเหมือนกำลังหลอกตัวเองอยู่...

ก็ไม่รู้สิ มันต้องมีเหตุการณ์ชวนให้คิดทุกที ต้องขอบคุณมากเลยนะคะ

ขอบคุณนะคะ

.

.

ความทุกข์ทำให้เกิดทางดับทุกข์นั้นไม่เกินจริง

ชีวิตที่มีแต่ความสะดวกสบายไม่เอื้อต่อการพัฒนาตัวเอง ก็จริง

พอนึกแล้วก็ไม่รู้จะขอบคุณอย่างไร ได้แต่พูดในใจเสมอ ๆ เลย

.

จะมีอะไรต้องกังวลอีกล่ะ เมื่อเวลามาถึงเดี๋ยวก็รู้เอง ขอบคุณนะคะ

.

เอาล่ะจริง ๆ วันนี้ต้องการสะสางคำถามในใจที่แก้แล้วแก้อีก เพราะพอมีความเพลิดเพลิน ตัวเราก็หลงไปเสียอย่างนั้น เป็นตลอดเลยล่ะ ใช้ไม่ได้เลย ๆ 

จะปฏิวัติตัวเองใหม่นะ

เราหนีมามากพอแล้ว ได้เวลาจัดการ

.

.

หมายถึงความรู้สึกน่ะ

ลองดูดี ๆ ก็ว่างเปล่านี่นา แล้วจะกลัวอะไร ทิ้งความคาดหวังออกไปเสีย อย่าคิดแต่ว่าชีวิตต้องมีแต่ความสุขตลอดเวลา คิดใหม่นะ ว่าอุปสรรค ความยากลำบาก ความกดดันในชีวิตนำพาไปสู่ความสำเร็จ

ความสำเร็จในที่นี้คือการมีจิตใจที่แข็งแกร่ง เอาชนะความยากลำบากได้ ชีวิตก็เป็นเช่นนี้แหละ

.

เราสังเกตตัวเองว่าเวลาขับรถ หากอยู่ดีรถติด ต้องเบรคกะทันหัน จะรู้สึกตัวเองว่าจิตใจมันไม่สงบเอาซะเลย 

เป็นลักษณะที่จี๊ด ๆ ภายใน หรือมันเป็นนิสัยคนใจร้อน 555 แสดงว่าใจเราคงไม่นิ่งพอ ต้องรู้ทันความรู้สึกมากกว่านี้ 

เห็นหลายครั้งที่เราเลือกที่จะหนี โดยไปเปิดวิทยุ ฟังเพลงเพื่อหลีกหนีความรู้สึกไม่พอใจ ไม่ได้ดั่งใจ ขัดใจต่าง ๆ นานา 

ไม่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกที่ดี หรือไม่ดี ก็อย่าไปให้ความสนใจมากเกินไป เอาแค่รับรู้ไว้ก็พอ หลายครั้งที่รู้สึกเป็นกังวลแต่เลือกที่จะฟังเพลงแทน ซึ่งมันคือการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ สู้ยอมรับมันซะดีกว่า เผชิญหน้ากับมันเลย

ชีวิตมันสั้นนะ จะทนปวดหัวปวดใจแบบนี้ไปอีกนานเท่าไร คาดหวังอะไรนักหนากับความรู้สึกของตัวเอง ยอมรับความเจ็บปวดบ้างเถอะ มันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก ไม่ว่าจะยังไงขอให้ยอมรับมันนะ สู้ ๆ เข้มแข็งเข้าไว้

nemmie :)