ในวันที่รู้สึกสับสนและน่าเบื่อ การเขียนอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็เป็นเรื่องที่น่าทำมากที่สุด เป็นความรู้สึกที่สบายใจ ปลดปล่อยสิ่งที่ติดอยู่ในความคิด ถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือ
---------------------------------------------------------------------------
"แค่หายใจ ไม่ได้หมายความว่ามีชีวิตอยู่"
ก็พึ่งจะเข้าใจหลังจากที่ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ หลายๆคำถามที่อยากรู้และสงสัย พอถึงเวลาอยู่ดีก็มีคนมาบอกคำตอบให้ซะอย่างงั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ต้องขอบคุณมากเลยนะคะ ความรู้สึกเหมือนคนที่กำลังจมน้ำ แต่ดำน้ำเป็นเลยไม่ได้สำลักน้ำเลย ประคองตัวเองอยู่ใต้น้ำได้เรื่อยๆ แต่แล้วก็มีคนดึงมือเราออกมาจากน้ำลึก แล้วเราก็เลยรู้สึกตัวขึ้นมา สำลักน้ำเสียอย่างงั้น ขอบคุณอีกครั้งค่ะ ที่หวังดีและช่วยจุดประกายทำให้ตาสว่าง นี่คงเป็นเหตุผลที่ทำไมคนบางคนต้องมาเจอกันล่ะมั้ง เคยสงสัยนะ แต่ตอนนี้ไม่สงสัยแล้ว
เอาจริงๆ ชีวิตนี้มีอยู่หนึ่งคำที่ไม่ชอบเอาซะเลย คือคำว่า รู้งี้ มันเป็นคำที่พูดขึ้นมาเมื่อตอนที่เสียดายกับสิ่งที่ผ่านไปแล้ว ดังนั้นเราจึงตั้งใจจะไม่ให้ชีวิตนี้มีคำว่ารู้งี้เลย จะพยายามมีสติและทำเต็มที่กับสิ่งที่เข้ามาในชีวิต ถ้าอะไรที่มันค้างคาใจ เราจะจัดการกับมันให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ลองนึกดูว่าถ้าเราปล่อยให้ชีวิต ต้องมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ไม่ได้ทำในอดีต เพราะเหตุผลบางอย่าง บางทีมันก็ทำให้เราไม่มีโอกาสได้ทำมันอีกในอนาคตก็ได้นะ
หลายครั้งที่รู้สึกลังเล เพราะติดอยู่กับความสะดวกสบาย ความเคยชินและบางครั้งก็คือเงิน มันทำให้เกิดความชั่งใจ ซึ่งเราก็เลยรู้สึกไม่แน่ใจขึ้นมา แต่พอลืมเรื่องเหล่านี้ไป ความปรารถนาในจิตใจก็ปรากฏออกมาตลอด แต่เนี่ยแหละมันคือความยากที่เราต้องฝ่าฟัน แม้ตอนนี้จะรู้สึกไม่แน่ใจ แต่ถ้าเราตั้งใจจริงๆ เราว่าเราทำได้นะ
เพราะงั้น เรามาทำชีวิตให้มีความหมายกันเถอะ
ก็คือ ทำสิ่งที่เราชอบไง
เราคิดว่าเรารู้คำตอบขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ หยุดหลอกตัวเองได้แล้ว
เอาจริงๆ ถ้าต้องเขียนหนังสือหนึ่งเล่ม (ไม่ใชตอนนี้ ก็ไม่มีเรื่องราวอะไรพิเศษเลยนี่นา แค่สมมติเฉยๆ) อยากจะเขียนหนังสือชื่อเรื่องว่า จงกล้าในสิ่งที่เธออยากทำ 😆 ถ้ามันเป็นอย่างที่อยากให้เป็นอะนะ 555
☁☁☁☁☁☁☁
ในหัวคือ อยากเปิดร้านเบเกอรี่ ขายขนมหวานชิ้นเล็กชิ้นน้อย เปิดประตูเข้ามาคือหอมขนมหวาน หอมวิปครีม หอมมมม แล้วก็ร้านเล็กๆไม่ใหญ่นะ แต่อยู่ใจกลางเมือง นั่งรถไฟฟ้ามาถึง แล้วเราจะเป็นคนทำเมนูต่างๆเองกับทีม (ถ้ามี) และเป็นคนสร้างสรรค์เมนูใหม่ๆเองด้วย แล้วก็จะเดินทางไปที่ต่างๆเพื่อเรียนรู้วัฒนธรรม พูดคุยกับผู้คน หาไอเดียไปทำขนมหวาน เขียนบล็อก สนุกสนานมาก มีหาแรงบันดาลใจไว้ไปวาดรูปด้วย เพราะชอบวาดเล่น แต่ก็เคยคิดนะว่าหรือที่เราวาดแต่ขนมหวาน เพราะเราอยากยุ่งกับขนมหวาน (ก็มันจริงนี่นา) แล้วเราก็ชอบเรียนภาษาด้วย นี่แหละคือทุกอย่างที่ชอบทำ แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว ขอบคุณนะตัวอักษร
อ้อคิดได้อีกอย่าง สิ่งที่เราชอบทำ เราเคยคิดว่าความชอบของเราที่เราชอบ แล้วทำมันเพราะอยากอวดคนอื่นหรือเปล่า ถ้าคนอื่นไม่ต้องมารับรู้ความสำเร็จ หรือสิ่งที่เราทำ เราจะยังอยากทำมันอยู่รึเปล่า ถ้าเราเขียนบล็อกโดยที่ไม่มีใครมาอ่านเลย จะยังอยากเขียนอยู่รึเปล่า เราก็คิดว่า แน่นอน ไม่มีใครอ่านก็ยังชอบอยู่ แล้วที่เราวาดรูปแล้วโพสต์ ถ้าวาดแล้วไม่มีคนไลค์เลย ยังอยากวาดอยู่มั้ย คำตอบก็ยังคง อยากวาดอยู่
---------------------------------------------------------------------------
สำหรับตอนนี้ อย่าพึ่งคิดอะไรมากเลย พอก่อน ทำสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ให้ดีที่สุดก่อนละกัน
ทั้งนี้ ก็ขอขอบคุณทุกอย่างที่เกิดขึ้น รู้สึกอยากขอบคุณจริงๆ ไม่รู้สิ เวลาคิดว่าอยากได้อะไร อยากทำอะไร มันมักจะเกิดขึ้นทุกทีเลย ไม่รู้เพราะอะไร แต่ก็ขอบคุณมากเลยค่ะ