ชีวิตที่เป็นอิสระมีอยู่จริงรึเปล่า
ก็เป็นคำถามที่คิดอยู่บ่อยๆ แต่พอยุ่งๆก็ลืมๆไป
ไม่ใช่อะไรพอดีคุยกับเพื่อน แล้วเราก็พูดกันว่าจริงๆแล้วเราไม่เห็นมีอิสระเลย
(อิสระของพวกเราคืออะไร ตื่นเช้ามาอยากทำอะไรก็ได้ทำ ไม่ต้องรีบไปไหน ทำอะไรตามใจตัวเอง จะว่าไป ดูเหมือนคนขี้เกียจเลย ก็ไม่ได้หมายความอย่างงั้นนะ เราก็ทำสิ่งที่เราอยากทำไง ก็ต้องมีวินัยด้วย แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่การบังคับให้ตัวเองตื่นมาทำอะไรที่คนอื่นๆเค้าทำกันเป็นเรื่องปกติ)
.
ตอนนี้ก็เรียนจบแล้วไง
ก็ทำงานแล้วนี่ไง
เงินก็หาเองนี่นา (แต่มันคงยังไม่มากพอที่จะทำให้ทุกๆวันตื่นมาได้ทำแต่สิ่งที่ชอบล่ะมั้ง)
แสดงว่า เงินมอบอิสระให้หรอ
แต่ถ้าจะให้เงินเป็นแรงขับเคลื่อนเพื่อทำสิ่งต่างๆมันก็ไม่ใช่ (สำหรับเรา) นะ
แล้วจะทำทำไม จริงมั้ย
(ทุกวันนี้เหมือนโดนหลอกเลย ต้องมาอยู่ในวงเวียนอะไรสักอย่าง เพื่อเงิน? เพื่อ?)
.
รู้สึกสับสนจัง
.
เราต้องการอะไรกันแน่
.
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ไปคิดอะไรมาอีก
อ้อคือ
หรือว่าการใช้ชีวิต ณ ตอนนี้ก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดหรอก เราก็มีเวลาที่รู้สึกว่ายังพอใจที่ได้ดื่มด่ำกับสิ่งที่ชอบทำ แค่นั้น ก็ดีมากแล้ว ไม่ใช่หรอ (?)